Social Media… Heel handig, maar tegelijk zo lastig! Ik ben er heel slecht in, dat geef ik meteen toe. Ik vergeet het altijd om daar iets te delen. Ik wil wel, maar meestal denk ik eraan op een moment dat het niet uitkomt. Of ik heb een mooie foto gemaakt en dan denk ik, die wil ik op Facebook zetten. Dat doe ik straks even. En straks… ja, straks komt dan nooit.
Vroeger keek ik best veel op Facebook. Ik vond het leuk om te zien wat mijn vrienden en bekenden te melden hadden. Tegenwoordig zie ik vooral reclame en posts van groepen waar ik niet eens bij zit, maar die me worden aanbevolen. Ja, dat hoef ik niet te zien. Ik wil zien wat de leuke mensen te melden hebben. Het gevolg is dan ook dat ik bijna niet meer op Social Media kom.
En dan hebben we het nog niet gehad over vooral kunstenaars, die bijna dagelijks iets weten te plaatsen. Ja, voor het algoritme is dat de manier om je bereik te vergroten, maar ik snap niet hoe ze het doen! Ik heb helemaal geen tijd om zoveel te maken. En als ik dan zie wat ze allemaal maken, voel ik me bijna een luiwammes. Een nietsnut zelfs, want waarom kunnen zij zoveel en zulke mooie dingen maken? Wees gerust, dat is niet hoe ik echt over mezelf denk, maar het waren wel gedachten die langzaam in me op kwamen. Als ik op Instagram aan het kijken was, merkte ik dat ik steeds negatiever over mezelf werd. Daarom heb ik uiteindelijk besloten om daar nauwelijks nog te kijken. Social Media kunnen je een heel vertekend beeld geven van wat anderen doen, waardoor je ook een vertekend beeld over jezelf krijgt.
Maar ja, feit is wel dat ik zowel Facebook als Instagram nodig heb om iets van mezelf naar buiten te brengen. En ik wil het ook! Zo moeilijk kan het niet zijn, om wekelijks of om de week even iets van mezelf te laten horen. Tenminste, theoretisch is dat heel goed mogelijk. In de praktijk… ja, dan werkt mijn hoofd niet mee 😛 Dat vergeet het gewoon compleet, of het denkt ‘straks’. En straks is het synoniem voor nooit. Of misschien ooit, heel ver in de toekomst. Maar ik doe mijn best! Echt waar! Het is alleen niet zo voor mij weggelegd.
Nu dan nog even over het schrijven, want dat is natuurlijk uiteindelijk het interessante deel. Vlaggenstrijd deel 2 is in de maak. Ik wil tenslotte ook weten hoe het verder gaat met M. Gaan zij en Will ooit met elkaar trouwen? Hoe gaat het met haar negatieve zelfbeeld? Hoe bevalt het leven haar als wereldkampioen? Komt er nog een staartje aan de gebeurtenissen op de Wereldspelen? En hoe zit het met Philip? Blijft hij de optimistische grapjas, of zijn er ook dingen die hem uit het veld kunnen slaan? Allemaal vragen waar ik graag mee aan de slag wil gaan, want ook al heb ik alles zelf bedacht, kunnen de verhalen zomaar een eigen leven gaan leiden in mijn hoofd. En dat maakt het vervolg zelfs voor mij een verrassing.
Ik ga mijn best doen om jullie beter op de hoogte te houden over mijn bezigheden, maar… ik kan dus niets beloven 😛 Ik probeer het echt!