Vandaag is dé dag. Vlaggenstrijd is officieel te koop!
Op 15 april 2024 heb ik de eerste woorden getypt en 1 jaar, 2 maanden en 26 dagen later kan iedereen deze woorden gaan lezen. Dat is leuk en een beetje eng tegelijk. Als schrijver stop je ziel en zaligheid in je boek. Je hebt een idee en dat werk je uit, en zolang het in het Word bestand staat, is dat heel veilig. De woorden waren alleen voor mij bestemd en ik schreef het ook niet met de intentie om het uit te geven. Dan zou ik waarschijnlijk geen woord meer geschreven hebben. Ik ben eraan begonnen met het idee dat ik het idee uit mijn hoofd wilde hebben. En als ik het leuk en goed genoeg vond, zou ik het naar een uitgeverij opsturen, maar het mocht ook gewoon op mijn computer blijven bestaan. Uiteindelijk vond ik het leuk en had ik het gevoel dat ik een poging kon doen om te zien of er een uitgeverij geïnteresseerd zou zijn. Ook toen nog met het idee, ach, ik zie het wel. Natuurlijk hoopte ik op goed nieuws, maar… het idee dat het voor eeuwig op mijn computer zou blijven staan voelde veilig.
En nu ligt het boek hier naast me. Ik open het af en toe en vind het een vreemd idee dat ik de woorden op papier zie staan, die ik geschreven heb. Het is echt mijn boek!
Vlaggenstrijd kon al besteld worden door degenen die de link hadden en ik weet dat heel wat mensen hem vanaf vandaag in de brievenbus kunnen verwachten. Ik vind het heel lief van iedereen die Vlaggenstrijd al heeft besteld. En hopelijk gaan nog veel meer lezers dat doen!
Natuurlijk zullen er mensen zijn die het niets aan vinden. Dat vind ik vooral heel spannend, maar uiteindelijk is het zeer persoonlijk of je een verhaal leuk of niet leuk vindt. Zelfs of een schrijfstijl bij je past. Ik hoop vooral dat veel mensen het boek met plezier zullen lezen en er misschien zelfs wel iets aan hebben.
Mentale problemen zijn een groot onderwerp in Vlaggenstrijd. De hoofdpersoon, M, heeft lange tijd van haar teamgenoten te horen gekregen dat ze niets voorstelt. Dat neemt ze mee in de rest van haar leven. Dat is voor mij heel herkenbaar. Ik heb een tijdlang de opleiding Docent Beeldende Kunst en Vormgeving gedaan, waardoor ik ook het gevoel kreeg dat mijn werk niet goed genoeg was. Ik ging met een goed gevoel naar een werkbespreking, waar je alles wat je gemaakt had moest presenteren. Vol trots vertelde ik erover, om vervolgens een onvoldoende te oogsten. Het lastige met kunst is, dat je er je ziel en zaligheid in steekt. Het is echt iets van jezelf en als je dan hoort dat het niet goed is, doet dat iets met je. Ik kreeg meer dan eens te horen dat ik niet goed kon verbeelden en ook dat ik geen goed kleur inzicht had. Dat maakte me heel onzeker en ik ging met een steeds zenuwachtiger gevoel naar de werkbesprekingen toe. Als ik eerst blij was met wat ik had gemaakt, was dat op de dag van de beoordeling als sneeuw voor de zon verdwenen. Ik kraakte het al helemaal af in mijn hoofd en kreeg zelfs last van black-outs. Toen ik uiteindelijk met de opleiding stopte, was ik ook wel klaar met tekenen en schilderen. Ik had daar helemaal geen zin meer in en had ook het gevoel dat ik het niet meer kon. Gelukkig heb ik de lol weer teruggevonden, maar dat heeft lang geduurd! Helaas zijn die negatieve gedachten nog steeds deel van mijn leven.
Zo vind ik het heel lastig om echt trots te zijn op Vlaggenstrijd. Natuurlijk besef ik me goed genoeg dat het heel bijzonder is dat ik een heel boek vol heb weten te schrijven en dat andere mensen het nu ook gaan lezen! Soms heb ik wel even een moment dat het echt landt en dan ben ik heel blij, maar ik heb het ook al vaak genoeg afgekraakt en gedacht dat het een onzinboek is. Maar… dan sla ik het boek open, zie mijn eigen woorden staan en ja, dan ben ik blij. Blij ook dat ik heb doorgezet en niet naar die negatieve gedachten heb geluisterd. Dat ik nu, net als mijn moeder, mag zeggen dat ik een schrijfster ben! Iets wat ik al heel lang wilde.
Dus ja, tussen de negatieve gedachten kan ik ook heel trots op mezelf zijn en gelukkig heb ik net als M, ook mensen om me heen die me dat vertellen. Daar ben ik heel dankbaar voor.
Ik hoop dat iedereen Vlaggenstrijd met plezier mag lezen. En mocht je mijn verhaal, of dat van M herkennen, dan hoop ik dat je kunt geloven dat je goed genoeg bent. Dat je die negatieve gedachten vooral niet moet geloven en ze niet moet uitnodigen om bij je aan tafel te komen zitten. Wijs ze iedere keer de deur, hoe vaak je dat ook moet doen, en ga door met wat je leuk vindt om te doen. Je bent beter dan je denkt.
Heb je Vlaggenstrijd gekocht? Dan wil ik je hartelijk bedanken en hoop ik dat je me laat weten wat je ervan vond. En ja, je mag het ook zeggen als het niet je ding was. Veel leesplezier!