#1 Hoe een droom veranderde in een boek

Volgende maand komt mijn eerste boek, Vlaggenstrijd, uit. Ik vind dat heel leuk, maar tegelijk is het natuurlijk spannend.
In de aanloop naar de verschijning zal ik af en toe iets schrijven over de totstandkoming van het boek.

Eigenlijk is het best bijzonder hoe ik op het idee voor Vlaggenstrijd ben gekomen. Al helemaal als je bedenkt dat ik het liefste over de tijd van het oude Amerika schrijf. Geschiedenis, paarden en mooie natuur, vermengd met spanning en rauwe emoties; dat is waar mijn schrijvershart sneller van gaat kloppen, maar toch is het een sciencefictionverhaal dat als eerste de weg naar de buitenwereld heeft gevonden.

Het verhaal voor Vlaggenstrijd is me eigenlijk zo in de schoot geworpen, in de vorm van een droom. Ik droomde over een sport waarbij spelers over blokken moesten rennen om vlaggen van het andere team te veroveren. Dat was niet zonder gevaar, want er mocht geweld gebruikt worden om elkaar tegen te houden. Door middel van speciale scanners konden de verwondingen genezen worden, waardoor het uiteindelijk redelijk onschuldig was.
Ik vond het een leuk idee voor een verhaal, maar deed er niet meteen iets mee. Het bleef wel een beetje in mijn hoofd hangen, maar meer dan dat werd het niet. Tot ik een paar weken later opnieuw over diezelfde sport droomde. Weer hetzelfde concept, maar nu ook met het idee van de sluiper die ondergewaardeerd werd. ’s Morgens heb ik het idee meteen uitgeschreven, zodat ik het niet zou vergeten, waarna de ideeën begonnen te stromen. Ik geloof dat ik diezelfde dag nog aan het eerste hoofdstuk begon.
Ik wist toen ook nog niet precies waar het heen moest gaan. Het was slechts een vaag idee, maar gaandeweg begon het verhaal vorm te krijgen en wist ik wat de richting werd. Een verhaal helemaal uitdenken doe ik nooit. Ik beleef het zelf mee terwijl ik schrijf en laat me verrassen door mijn eigen ideeën en wendingen.
Soms twijfel ik wel eens of ik iets op moet schrijven, of het weg moet laten. Op die momenten besluit ik vaak om het toch neer te zetten, want schrappen kan altijd nog. En ja, dat doe ik ook. Als ik alles op papier heb gezet, gaat er weer een groot deel weg, zodat alleen het beste van het verhaal achterblijft. Soms schrap ik alleen kleine stukje, soms hele hoofdstukken. Ook bij Vlaggenstrijd is dat gebeurd en dat heeft het boek, naar mijn mening, veel goeds gedaan.

Ik weet dat niet zo goed ben in het regelmatig bijhouden van zoiets als een blog, maar toch ga ik mijn best doen om hier met enige regelmaat iets te schrijven. Wil je dus meer weten over de totstandkoming van Vlaggenstrijd, of eventuele andere boeken? Houd mijn blog dan voor de zekerheid in de gaten.