#3 De cover tekenen, de auteursfoto vergeten, maar het is goed gekomen!

Omdat ik naast schrijven ook heel graag beeldend bezig ben, wilde ik een eigen afbeelding voor het boekomslag maken. Het leek me heel leuk als zowel de inhoud, als de voorkant van mezelf zouden komen. Ik wist eigenlijk niet zo goed wat ik precies wilde maken. Wat is nou goed voor een boekomslag? Ik besloot dat idee een beetje te laten varen, want zodra ik zó ga denken, gebeurt er niets meer. Dan moet het iets goeds worden en dat denkproces staat het maken in de weg.
Ik moest met de trein ergens heen en besloot een schetsboek mee te nemen om daar een beetje in te rommelen. In een schetsboek hoeft het namelijk niet per se iets goeds te worden én in de trein al helemaal niet! Al gauw kreeg ik het idee om iets met het speelveld uit Vlaggenstrijd te gaan doen. Dat bestaat uit allemaal blokken en dat leek me een leuke uitdaging, vooral vanwege het perspectief. Het bleek zelfs een lastige uitdaging te zijn, maar in de trein kon ik daar lekker mee rommelen.
Toen ik thuis was, heb ik Photoshop opgestart op mijn pc, zette een blanco canvas voor mijn neus en begon het veldidee uit mijn schetsboek over te nemen. Met een pen en een tekentablet kreeg het veld steeds meer vorm. Ik rommelde met kleuren en werd best wel blij met het speelveld dat zich op mijn beeldscherm ontvouwde.
Ik voegde elementen toe en haalde dingen weg. Dat is het voordeel van digitaal tekenen; zolang je dingen in afzonderlijke ‘lagen’ tekent, kun je het altijd weer weghalen als je het niets vindt. Zo kreeg hoofdrolspeelster M een tegenstander, maar uiteindelijk moest hij toch het veld weer ruimen. Hij beviel me niet.

Naast de afbeelding voor het omslag, was er nog iets beeldends nodig, namelijk een auteursfoto. Dat was iets waar ik minder naar uit keek. Ik vind foto’s maken leuk, maar niet van mezelf en al helemaal niet voor zoiets professioneels als een boek! Die taak legde ik dus even naast me neer… en vergat hem voor het gemak maar helemaal. Ik ben namelijk een kei in uitstellen. En toen werd ik erop gewezen dat ik de foto nog moest inleveren. Oeps! Ik had nog iets meer dan een week de tijd… Ik was al van plan om mijn schoonzus te vragen en dus heb ik haar toen snel geappt. Ze wilde me met alle liefde helpen en we maakten een afspraak. Terwijl ik nadacht over wat ik aan moest trekken, besloten de mensen bij de NS het werk op die dag neer te leggen. Dat was wel heel beroerde timing voor mij. Maar ja, eigen schuld, dikke bult! Had ik maar op tijd aan die foto moeten beginnen. Gelukkig had mijn schoonzus nog tijd in het weekend en dus kwam de fotoshoot er alsnog. Ze heeft er zelfs nog vaart achter gezet om de foto’s te bewerken. Uiteindelijk heb ik de foto slechts een paar dagen later ingeleverd dan de bedoeling was. Ik was (en ben nog steeds) heeeeeel blij met haar.

Uitgeverij Boekscout heeft het hele boek vormgegeven en ik kreeg te zien hoe het zou gaan worden. Dat voelde bijzonder, want het werd steeds echter! Ik heb het binnenwerk nog eens doorgelezen, in sneltreinvaart deze keer, waarbij ik er nog een aantal foutjes uit heb weten te vissen en toen was het zover. Het was aan mij om groen licht te geven om het boek naar de drukker te sturen. Dat vond ik verrassend spannend, kan ik je zeggen. Het voelde als een grote verantwoordelijkheid om het boek goed te keuren om te laten drukken, maar toch heb ik het gedaan! Het zag er mooi uit en het binnenwerk heb ik tot in den treure doorgelezen, dus op een gegeven moment is het gewoon goed.
Natuurlijk zag ik één of twee dagen later nog een foutje op de achterflap, in mijn biografie. Hoe ik dat niet eerder had gezien? Tsja, geen idee! Bij Boekscout was het gelukkig geen probleem en ze hebben het alsnog voor me aangepast. En het ‘leuke’ daarvan is nu, dat het eerste exemplaar, dat ik eergisteren heb mogen ontvangen, het foutje nog in de tekst heeft staan. Ik heb nu dus een uniek exemplaar in de kast staan!

En hoe voelt het om mijn boek echt in handen te hebben? Heel bijzonder kan ik je zeggen. Het moet nog wel een beetje landen merk ik, want het is ook nog ietsje onwerkelijk. Mijn boek… Ik moet er steeds in kijken en het is heel apart om mijn eigen woorden op papier te zien staan.
Vanaf vandaag kan die alvast besteld worden door de mensen die zich hebben ingeschreven voor de promotiemailing van Vlaggenstrijd. Voor alle anderen zal het op 11 juli beschikbaar komen. Spannend!

Dit bericht is geplaatst in Vlaggenstrijd met de tags , , , , , . Bookmark de permalink.